Hexagon ziet oplossingen voor Vlaamse nood aan bedrijfsruimte

De Voka-studie wijst op 479 hectare officieel onbenutte bedrijventerreinen in West-Vlaanderen. Hexagon kent ze. Vaak gaat het om brownfields, verouderde fabriekssites of ongebruikte percelen die wachten op een nieuwe bestemming. Bovendien liggen die terreinen vaak strategisch: in stedelijke kernen, langs logistieke assen of goed ontsloten. Wat ontbreekt, is een slagkrachtig en helder vergunningsbeleid.

Vandaag botsen we op:

• Tegenstrijdige adviezen van overheden en administraties,
• lange doorlooptijden die projecten jarenlang stilleggen,
• een juridisering van het vergunningenbeleid, waarbij elk bezwaar een rem betekent,
• onzekerheid over interpretatie van beleid rond nettoruimtebeslag en de bouwshift.

Willen we écht werk maken van economische ruimte, dan moeten we collectief het geweer van schouder veranderen:

1. Versnel en vereenvoudig vergunningsprocedures voor reconversieprojecten
   Geef brownfields en binnenstedelijke bedrijventerreinen voorrang in beleidskaders én in doorlooptijd.
2. Beperk beroepsmogelijkheden tegen reconversieprojecten met duidelijke maatschappelijke meerwaarde
   Tegen een project van 10 hectare dat 300 jobs oplevert, moet niet eindeloos geprocedeerd kunnen worden door één enkele buur.
3. Zorg voor één integraal, eenduidig advieskader
   Geen contradicties meer tussen gewest, gemeente en agentschappen.
4. Stel het verbod op nettoruimtebeslag uit tot 2050
   Of maak uitzonderingen voor het hergebruik van bestaande sites.

Bij Hexagon geloven we dat de toekomst ligt in de herontwikkeling van wat er al is. Geen open ruimte aansnijden als het niet moet. Wij kunnen binnen de bestaande ruimte werk maken van duurzame bedrijventerreinen, klimaatadaptieve ontwikkelingen en sterke lokale verankering.

Maar we hebben nood aan een overheid die ons niet tegenwerkt. Die begrijpt dat reconversie geen luxeproject is, maar de sleutel tot economische vooruitgang zonder ecologische achteruitgang. West-Vlaanderen hoeft geen woestijn van gemiste kansen te worden. Maar dan moeten we stoppen met praten over ruimte die “op” is, en beginnen met bestaande ruimte opnieuw open te maken.